در ادامه مطالب قبلی ابتدا به سناریوی پیش از انتخابات می پردازیم :

الف) القای ناسالم بودن انتخابات

به طور کلی، یکی از اهدافی که غربی ها همواره در قبال انتخابات ایران (انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و غیره) دنبال کرده و می کنند، القای ناسالم بودن فرآیند اجرای آن است. بنابراین همواره تلاش داشته اند با اظهار نظرهای مغرضانه این موضوع را به حامیان نامزدهای بازنده القاء کنند و آنها را به تقابل با نظام و فرآیند قانونی انتخابات سوق دهند.

ب) تبلیغ عدم مشارکت مردم در انتخابات

سران کشورهای غربی از ابتدای هر انتخابات به تدریج با اظهار نظرها و حمایت های رسانه ای به تبلیغ منفی درباره انتخابات ایران و جهت دادن افکار عمومی دنیا و مردم ایران در جهت مشارکت نکردن در انتخابات پرداختند. سیاست گذاران خارجی و دستگاه های تبلیغاتی غرب با جنجال آفرینی و گسترش تبلیغات منفی علیه ایران در آستانه انتخابات ریاست جمهوری سعی دارند تا اعتماد مردم را نسبت به مسئولان نظام جمهوری اسلامی سلب و در نتیجه از سطح مشارکت سیاسی آنان در امر انتخابات بکاهند. به عنوان نمونه خبرگزاری آسوشیتدپرس در تحلیل های تازه خود این گونه بیان کرده: مردم ایران به خاطر عدم برآوردن نیازهای خود، از سوی مقامات ارشد جمهوری اسلامی، به احتمال خیلی زیاد در انتخابات پیش رو (ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا) شرکت نخواهند کرد و به همین دلیل سران حکومت به فکر تبلیغات جهت جلب مردم و برانگیختن احساسات توسط رسانه ها برآمدند و یا بعضی از شبکه های عربی همسو با شبکه رسانه ای وابسته به صهیونسیم بین الملل تلاش می کنند انتخابات ایران را کم اهمیت و کم ارزش نشان دهند.

ج) افزایش انتظارات و مطالبات عمومی

نظریه پردازان اجتماعی و رهبران سیاسی و رسانه های غربی به خوبی بر این نکته واقفند که یکی از موثرترین راه های ایجاد شکاف بین مردم و حکومت، بالا بردن سطح انتظارات مردم از حکومت است به حدی که حکومت نتواند در کوتاه مدت از پس آن برآید. بالا رفتن انتظارات موجب افزایش نارضایتی سیاسی و اجتماعی شده، و این حرکت زمینه را برای بروز جرقه تجمعات غیر قانونی، و..... را فراهم می آورد. و یا در حال حاضر بعضی از رسانه های غربی با بیان این که ایرانیان جوان تر نگرانی خاصی نسبت به مشکلات اقتصادی دارند و از ناهماهنگی میان شایستگی ها و مشاغلشان ناراضی اند و از بیکاری شکایت دارند و یا این گونه وانمود می کنند جوانان ایرانی مدعی و خواستار فضای باز اجتماعی و آزادی پوشش و دستیابی آزادانه به محصولاتی مانند فیلم و موزیک هستند. و یا در بعضی از نوشتارهایشان ادعا می کنند جوانان ایرانی از منزوی بودن کشورشان در عرصه بین المللی خسته شده اند و می خواهند که کشورشان در عرصه های ورزشی، هنری و آموزشی موفق باشند و یا به تازگی یکی از رسانه های فرانسوی به موضوع حساس زنان در ایران پرداخت و به دروغ پردازی و یا گزارش نماینده حقوق بشر سازمان ملل (احمد شهید) به نادیده گرفتن حقوق زنان در ایران پرداخت و همچنین به عدم رعایت حقوق اقلیت های مذهبی در ایران پرداختند.

د) القای ناکارآمدی نظام جمهوری اسلامی

در این خصوص مقامات و رسانه های غرب به منظور ایجاد دلسردی در مردم برای جلوگیری از حضور آنها در پای صندوق های رأی در این دوره از انتخابات، در صدد استفاده جدی از شیوه ها و ابزارهای عملیات روانی برآمدند. در این ارتباط مقامات و رسانه های غربی به افکار عمومی القاء می کنند که: 1- جمهوری اسلامی ایران فاقد مشروعیت مردمی است و این حکومت اساسا در پی برآوردن امیال و خواسته های مردم خویش نیست.

2- مسئولان ایرانی فاقد مهارت و توانایی کافی برای اداره کشورند آنان در اداره کشور از روش هایی بهره می برند که فاقد کارایی و اثر بخشی اند. 3- مسئولان کشوری بیش از آنکه در پی تحقق خواسته های مردم و گشودن گره از مشکلات آنها باشند، درگیر تنش، چالش و کشمکش با یکدیگرند.     

 (ادامه دارد.......)